พระวรสารประจำอาทิตย์ที่ 25 ก.ค. 2010

บทพระวรสารนักบุญลูกา ลก 11 :1-13

วันหนึ่งพระเยซูเจ้าทรงอธิษฐานภาวนาอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง เมื่อทรงอธิษฐานจบแล้ว  ศิษย์คนหนึ่งทูลพระองค์ว่า “พระเจ้าข้า โปรดสอนเราให้อธิษฐานภาวนาเหมือนกับที่ยอห์นสอนศิษย์ของเขาเถิด” พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า เมื่อท่านทั้งหลายอธิษฐานภาวนา  จงพูดว่า ข้าแต่พระบิดา พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ พระอาณาจักรจงมาถึง โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายทุกวัน โปรดประทานอภัยแก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย เหมือนข้าพเจ้าทั้งหลายให้อภัยแก่ผู้อื่น โปรดช่วยข้าพเจ้าทั้งหลายไม่ให้แพ้การผจญ  พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์อีกว่า สมมติว่าท่านคนหนึ่งมีเพื่อนและไปพบเพื่อนนั้นตอนเที่ยงคืนกล่าวว่า  เพื่อนเอ่ย ให้ฉันขอยืมขนมปังสักสามก้อนเถิด เพราะเพื่อนของฉันเพิ่งเดินทางมาถึงบ้านของฉัน ฉันไม่มีอะไรจะให้เขากิน สมมติว่าเพื่อนคนนั้นตอบจากในบ้านว่า อย่ารบกวนฉันเลย ประตูปิดแล้ว ลูกๆกับฉันก็เข้านอนแล้ว  ฉันลุกขึ้นให้สิ่งใดท่านไม่ได้หรอก   เราบอกท่านทั้งหลายว่า  ถ้าคนนั้นไม่ลุกขึ้นให้ขนมปังเพราะเป็นเพื่อนกัน  เขาก็จะลุกขึ้นมาให้สิ่งที่เพื่อนต้องการเพราะถูกรบเร้า  เราบอกท่านทั้งหลายว่า  จงขอเถิด แล้วท่านจะได้รับ จงแสวงหาเถิดแล้วท่านจะพบ  จงเคาะประตูเถิดแล้วเขาจะเปิดประตูรับท่าน เพราะคนที่ขอย่อมได้รับ คนที่ขอย่อมได้รับ คนที่แสวงหาย่อมพบ  คนที่เคาะประตูย่อมมีผู้เปิดประตูให้ ท่านที่เป็นพ่อถ้าลูกขอปลาจะให้งูแทนปลาหรือ ถ้าลูกขอไข่จะให้แมงป่องหรือ แม้แต่ท่านทั้งหลายที่เป็นคนชั่วยังรู้จักให้ของดีๆแก่ลูก แล้วพระบิดาผู้สถิตในสวรรค์จะไม่ประทานพระจิตเจ้าแก่ผู้ที่ทูลขอพระองค์มากกว่านั้นหรือ

้